Tegen de Stoeprand

Tegen de Stoeprand

Po√ęzieweblog

Lezen doet u op eigen risico. Elke gelijkenis met Echte Po√ęzie, bestaande gebeurtenissen en/of personen berust op louter toeval.

Zo veel is zeker

GedichtPosted by saskiavandenheuvel.nl 08 Dec, 2013 14:05:09

Je hoofd ligt in een kuiltje gemaakt met mijn armen.
Het licht is buiten, binnen is de kamer herkenbaar
wit maar donker, de vensters hebben hun langste tijd
gehad. Mijn oude buurvrouw boerin zegt dat vensters
luiken zijn die dicht kunnen om de zon te weren, de wind
te keren, dieven kun je niet bekeren al geef je ze dertig jaar.
Zij stalen wat ze konden die avond met storm om
het huis, het kippengaas bleef staan. Onaangeroerd. Je hoofd
ligt naast mij en het lacht, lacht het wel. Ik tel vingers,
het zijn jouw vingers. Net als je voeten en hals wil ik je kussen.
Er is al zo veel verleden verdwenen in graslanden en
sloten, in huizen en toekomsten. Ik probeer vast te houden
uit alle macht, het meeste laat namelijk los. En je hoofd,
je hoofd ligt in een kuiltje dat ik zo houd. Ik verroer je niet.





  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.