Tegen de Stoeprand

Tegen de Stoeprand

Poëzieweblog

Lezen doet u op eigen risico. Elke gelijkenis met Echte Poëzie, bestaande gebeurtenissen en/of personen berust op louter toeval.

Lief Zusje

BuitengewoonPosted by saskiavandenheuvel.nl 28 Jan, 2013 11:27:02
De zon schijnt, het ijs smelt, de sneeuw is bijna weg, het land is verzopen, niemand snapt nog wat ik zeg, er heerst een nieuw soort ijdelheid, we zijn op het ergste voorbereid en toch overkomt ons dit. Rijm. Je praat met een mond vol, kent hier heg noch steg en knipt je nagels met een gang alsof je leven er vanaf hangt. We spelen terug. We ademen vooruit, we doen waar we het beste in zijn en duiken 's avonds onder. Niemand haalt ons onderuit, daarvoor zijn we te snel, te slim en net een te groot wonder. Laten we knipogen tot ze erbij neervallen. Het is niet eens te vroeg voor ons. Maar zij, zij snappen niet dat jij de mooiste bent, zij moeten eerst hun maten naaien maar ze durven niet. Ze hebben iets in hun ogen, hoe dat heet dat weet jij wel. Wij spelen niet hun spel, wij zijn bijzonder.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post35