Tegen de Stoeprand

Tegen de Stoeprand

Poëzieweblog

Lezen doet u op eigen risico. Elke gelijkenis met Echte Poëzie, bestaande gebeurtenissen en/of personen berust op louter toeval.

Lief Zusje

BuitengewoonPosted by saskiavandenheuvel.nl 23 Mar, 2013 21:03:13
Vanavond heb ik bij moeder gegeten en er is ook al niks op de tv. De avonden alleen zijn niet om door te komen, de kippen zet ik zelf op stok, zo vries ik deze lente in, alsof iemand mij iets zeggen wil maar net op tijd nog stopt. Met excuus voor deze overlast, hoe gaat het eigenlijk met jou. Ik heb je voeten al zo lang niet meer gezien en je zeven-wonderen-haardracht in maanden niet aanschouwd. Je zal denken dat ik te weinig aan je denk maar denken over denken is als copuleren zonder God. Als God voor liefde staat waarin je kan geloven wil ik speciaal voor jou geloven in een God. Heel veel liefs tot wanneer ik je weer zie. Je doet het goed, geloof me, ga zo door.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post40

Ik wil eeuwenoude bouwkust zijn, een balkon op het zuiden en een Griekse God

GedichtPosted by saskiavandenheuvel.nl 13 Feb, 2013 15:05:09

in plaats daarvan ben ik een vrouw.
Ik kan over katten praten en ze tonen
en ze dan negeren terwijl niemand begrijpt waarom
er zo’n belachelijk hoge schutting om jouw tuin moest
behalve jij.
Geen idee wat je moet na een mislukte verhuispoging.
Een mislukte echtscheiding is gebruikelijker en beter te begrijpen
kan ik daar niet iets in betekenen?

Ik wil besmettelijke verte zijn, de geboorte van Pegasus en een reis om de maan
maar ik ben oud.
Ongeveer op dit punt ga ik dromen
over wat ik had kunnen zijn
als jij me bloedmooi had gevonden
en die salto achterwaarts ruim binnen mijn jeugd viel.
Er is een gezegde dat ik zelf had kunnen verzinnen.
En zo gaat het met heel veel dingen die ik weet.
Er is een man die vervaarlijk schuin door het leven gaat
en ik bereik jaloers nog niet de overkant.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post39

Lief Zusje

BuitengewoonPosted by saskiavandenheuvel.nl 30 Jan, 2013 13:44:25
Hoeveel tranen zitten er achter je ogen. Hoeveel dagen duurt het voor we winnen van de doden. Zij stalen de shows, wij modderen in open wonden. Hoeveel woorden kan ik maken met mijn geweten tussen schone handen. Hoe snap jij ooit nog wat ik bedoel en wat ik bedoel is echt gemeend. Ook ik heb zonden. Hoeveel zwaarder moeten ze wegen voordat we vallen, onze gezichten uit de plooi. Ik gooi de dooi erin voor de donder. En de donder en de donder. Je bent onzichtbaar hiervandaan, je doet je best, je haalt je strepen maar niemand die iets merkt. Ik zei het eerder al; er zit modder in deze maand. Later wordt het beter met zicht op meer clichés, wat vleierijen of een godswonder.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post36

Lief Zusje

BuitengewoonPosted by saskiavandenheuvel.nl 28 Jan, 2013 11:27:02
De zon schijnt, het ijs smelt, de sneeuw is bijna weg, het land is verzopen, niemand snapt nog wat ik zeg, er heerst een nieuw soort ijdelheid, we zijn op het ergste voorbereid en toch overkomt ons dit. Rijm. Je praat met een mond vol, kent hier heg noch steg en knipt je nagels met een gang alsof je leven er vanaf hangt. We spelen terug. We ademen vooruit, we doen waar we het beste in zijn en duiken 's avonds onder. Niemand haalt ons onderuit, daarvoor zijn we te snel, te slim en net een te groot wonder. Laten we knipogen tot ze erbij neervallen. Het is niet eens te vroeg voor ons. Maar zij, zij snappen niet dat jij de mooiste bent, zij moeten eerst hun maten naaien maar ze durven niet. Ze hebben iets in hun ogen, hoe dat heet dat weet jij wel. Wij spelen niet hun spel, wij zijn bijzonder.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post35

Lief Zusje

BuitengewoonPosted by saskiavandenheuvel.nl 18 Jan, 2013 14:13:15
Het is een rare dag, alweer, soms ben ik je kwijt maar gisteren zag ik je toch. Het licht scheen op je haren, het licht scheen op je gezichten, heb je dat gezien? Het geeft niet als je dingen vergeet waar je geen weet van hebt, ik sla ze voor je op. Ergens waar je bijna niet kan zien hoe mooi het is om aan een waterkant te zitten in een jaren 60 wijk. Daar ongeveer waar ik mijn pop verloor en jij hem wist te redden van het donkere water en een vroege dood. Een heldin is niet altijd groot. Bloot loop ik door de steden, mensen vinden dat raar. Raar is het nieuwe gewoon als je besluit om elke dag naar het licht te lachen, een gebedje doet en een straat verkoopt. Nu ga ik slapen, ik zie je later weer.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post34

Lief Zusje

BuitengewoonPosted by saskiavandenheuvel.nl 15 Dec, 2012 16:58:42
Er is zo veel veranderd dat ik onophoudelijk kaarten van je krijg. Door mijn brievenbus op de droogloopmat. Altijd lieve en bijna nooit stuur ik iets terug. Jij hebt die betere kant van mij die ik niet heb. Zo heb ik meer verloren dat ik kwijt was maar wel wilde bezitten. Nu drink ik bier onder een brandende lamp, zaag ik wolken uit de lucht en boetseer ik voetstappen op ware grootte; ze zijn net echt. Het makkelijkst gaan de dagen als het niet te droog is en mijn föhn het doet. Dan hang ik mijn hoofd ondersteboven en wiebel mijn lijf heen en weer. Het is niet erg, niemand ziet me. Op alle andere dagen ben ik de weg kwijt. Dus je kan wel roepen, maar toch.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post31

Lief Zusje

BuitengewoonPosted by saskiavandenheuvel.nl 28 Mar, 2012 11:53:17
Je raakt op aan de dagen en de dag aan jou. Een lot komt niet altijd uit een loterij en jij kreeg hoe dan ook een verkeerde. Ik wil je aan de dagen haken en een sprei maken om op te liggen in de zon. Je gezicht zal lachen en ik houd je vaster vast dan ooit. Ik wil je mooier maken dan eigenlijk kon. Wat hebben we gemist en wat nog in te halen. Wat hebben we gewist en wat nog in te halen. Waar zijn mijn woorden heen, ik ben ze kwijt. Ik houd je vaster vast dan ooit. Meer kan ik niet. Ik houd je vast, meer is er niet.
Liefs, Saskia

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post30

Zou je dat doen

GedichtPosted by saskiavandenheuvel.nl 19 Mar, 2012 15:17:46
En hoewel ik je nog nooit gezien of gesproken heb weet ik zeker dat ze echt is. Met handen en voeten kan ik haar verstaanbaar maken, op een perron zetten en achterlaten, omdraaien, kijken en dan omdraaien. Het gaat om het effect om waar je een verkeerde hoek om kan en het dan toch niet doet hoewel je achteraf gezien beter, waar je alle twijfel over een juist moment om haar te spreken om zeep helpt en wrijft over die pijnlijke plek waar ze zojuist naar keek. Er was niets in haar ogen te lezen. Jij werd afgevoerd zoals alleen honden en katten en sporadisch een marmot maar die zijn al zo lang uit de tijd dat ik vergeten ben hoe kapot je was. Niet weg kijken nu. En hoewel ik je nog nooit gezien of gesproken heb weet ik dat je echt bent. Zozeer dat ik me afvraag of je het zou doen. Er komt hier nooit een tweede keer.

  • Comments(0)//weblog.saskiavandenheuvel.nl/#post29
« PreviousNext »